Siyah Giyen Kadın

seni düşünüp saçlarımı yoldum yine bugün.
benim olmayacağını düşündüm, üzüldüm. başkasına ait olduğunu düşündüm, bir kere daha üzüldüm.
sana bir başkasının dokunacak olmasını düşündüm, kahroldum.
sen benim olmalıydın, benimle olmalıydın.
sokaklarda el ele yürümeliydik.
gecenin bir vakti delice sevişip, sarılarak uyumalıydık.
sabah kahvaltımızı birbirimizin gözlerine bakarak etmeliydik.
şarkılara birlikte eşlik etmeliydik.
deli gibi koşarken yanımda olmalıydın.
çimenlerde yatarken başın dizimde olmalıydı.
küçük çılgınlıklarıma eşlik etmeliydin.
birlikte gülmeliydik.
her zaman yaptığımız gibi, kavga ettikten sonra birden kahkahalarla gülmeliydik.
ciddi şeylerden bahsederken bile gülmeliydik.
ağlamamız gerektiğinde bile gülmeliydik.
birlikte olmalıydık.
hem de her zaman birlikte olmalıydık.
uzaktayken aklına düştüğümde çekinmeden aramalıydın beni.
saatlerce konuşmalıydık.
saatlerce sevişmeliydik.
insanlar bize imrenerek bakmalıydı.
ilhamım olmalıydın.
aşkımızla büyümeliydi güzellikler.
çığlık çığlığa yaşamalıydık.
kural koyamamalıydı kimse bize.
hem arkadaş, hem de sevgili olabilmeliydik.
“biz” olabilmeliydik.
siyahlar içerisinde yanyana durmalıydık.
sadece kendimiz olarak birlikte yaşamalıydık bu hayatı.
aslında hepsini hala yapabiliriz.
ama isteyip istemediğin hakkında en ufak bir fikrim bile yok.
fikrim olmalıydı.
her şey güzel olmalıydı.
olmalıydı.